Een campground boeken, een beetje zoals Tomorrowland



Camping boeken in een National Park in Western Australia voelt dus exact hetzelfde als een ticket scoren voor Tomorrowland.

Elke nacht om 00:01 (ja, één minuut na middernacht 🙃) komen de kampeerplaatsen 6 maanden op voorhand vrij.

En nee, zelfs hun winter is geen rustige periode. Integendeel. Iedereen staat klaar. Vingers op de muis. Hartslag omhoog.

Hier in België:

🕟 16:45 – ik log al in, want na 30 minuten word je er onverbiddelijk uitgekegeld.

🕛 00:01 – BOEM. Alles vrij.

🕛 00:01 en 2 seconden – alles op ROOD.

Hoe dat zo snel kan gebeuren?

Ik weet het echt niet.

Tijdszone? Digitale ninja’s? Kampeerbots?

Maar… een klein mirakel 

Ik slaag erin om nog één allerlaatst vrij plekje te bemachtigen. 

Morgen komen de plaatsen vrij voor 22 juli.

Dan doen we dit hele circus gewoon opnieuw.

Whaaaaw… maar dit is écht Tomorrowland-waanzin, alleen met tenten in plaats van beats.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Na 15 jaar terug naar Australia

Afbeelding
Vijftien jaar. Zo lang is het geleden dat we nog eens voet zetten in Australia. En toch voelt het alsof het gisteren was. Dat land kruipt onder je huid. De eindeloze wegen, de stilte, de geur van eucalyptus, de vrijheid van wakker worden met niets anders dan horizon rondom je. Maar het leven veranderde. Of beter: ons leven veranderde toen Flack erbij kwam. Wie Flack kende, wist dat hij nooit “gewoon een hond” was. Hij was overal mee. Op uitstap, op vakantie, op restaurantterrassen, op wandelingen waarvan we vooraf niet eens wisten waar we zouden uitkomen. Vijftien jaar lang kozen we bewust niet meer voor verre vliegtuigreizen. Niet omdat we niet wilden reizen, maar omdat reizen zonder hem nooit echt juist voelde. Flack hoorde bij ons verhaal. Altijd. Nu reizen we opnieuw. Met Flack niet meer naast ons, maar wel in elke gedachte mee. En misschien is het daarom ook zo symbolisch dat we niet teruggaan naar het Australia dat we al kennen, maar kiezen voor het stuk dat nog op ons wac...
Meer lezen
Afbeelding
  Nog 11 dagen tot vertrek, zegt de app van Qatar Airways. Het voelt een beetje onwerkelijk hoe zo’n kleine melding ineens alles concreet maakt. De paspoorten liggen klaar, het e-visum is aangevraagd, de koffers staan nog netjes opgeborgen in de kast alsof ze zelf ook wachten op het moment dat ze mogen beginnen aan hun eigen reis. En toch… naast dat uitkijken, sluipt er ook iets anders binnen. Een lichte twijfel, een soort voorzichtige spanning die zich vooral voedt met wat je beter niet te veel opzoekt: de reviews van het camperbedrijf waar we hebben geboekt. Niet allemaal geruststellend, sommige zelfs onheilspellend . Dan nog de weerkaarten die plots zwaaien met vriestemperaturen, windstoten en hagel rond Perth en omgeving. Het lijkt wel alsof alles zich samenspant om ons eraan te herinneren dat reizen in realiteit nooit zo gladgestreken is als in je hoofd. Maar als er één ding is dat jaren reizen ons hebben geleerd, dan is het dit: het komt altijd goed, al is het niet altijd op ...
Meer lezen